KAKO RADI ULTRAVIOLETNO SVJETLO

Efekti ultraljubičastog svjetla na vodu prvi put su uočeni prije više od 100 godina - evo nauke koja stoji iza onoga što se događa.

OTKRIĆE

Godine 1877. naučnici su prvi put primijetili jaku sunčevu svjetlost koja dezinficira vodu. Britanski fiziolog Arthur Downes i naučnik Thomas P. Blunt primijetili su da se šećerna voda držana u hladu zamutila kako su u njoj rasli mikroorganizmi, dok je šećerna voda držana na direktnoj sunčevoj svjetlosti ostala potpuno bistra. Koristeći ovo znanje, njemački oftalmolog Ernst Hertel utvrdio je 25 godina kasnije da svjetlost u UV-C talasnoj dužini može inhibirati rast patogena.

UV SVETLO U DEZINFEKCIJSKIM APLIKACIJAMA

Sposobnost umjetnog stvaranja ultraljubičastog svjetla na ispravnim valnim dužinama pomoću lampi daje nam moć da pomognemo u dezinfekciji raznih tekućina, kao i zraka i površina.

Proces dezinfekcije baziran na UV zračenju (također poznat kao germicidno zračenje) je metoda dezinfekcije bez hemikalija koja koristi ultraljubičasto (UV-C) svjetlo kratkog talasa da inaktivira mikroorganizme ometajući njihovu DNK, ostavljajući ih nesposobnim da obavljaju vitalne ćelijske funkcije kao što je reprodukcija. Na talasnoj dužini od 254 nm, UV svjetlost može prodrijeti kroz ćelijski zid mikroorganizma, trajno mijenjajući strukturu DNK u roku od nekoliko sekundi i kao rezultat ne ostavljajući kemijske nusproizvode.

DOZIRANJE

Precizno i ​​ciljano 'doziranje' se koristi za izračunavanje vrste UV lampe potrebne za različite primjene. Ovo uključuje koliko dugo različite tekućine, zrak ili površine trebaju biti izložene ultraljubičastom svjetlu da bi se bezbedno dezinfikovale. Na primjer, UV lampe srednjeg pritiska emituju široku talasnu dužinu dezinfekcije na 200-320nm i idealne su za velike komercijalne aplikacije kao što su balastne vode i tretman otpadnih voda.

Doziranje uzima u obzir UV intenzitet koji se emituje iz lampe, UV propusnost (UVT) vode, vazduha ili površine (ako je primenjivo) i količinu vremena tokom kojeg je supstanca koja se dezinfikuje izložena UV svetlu.

ULTRAVIOLETNI SPEKTRA

Ultraljubičasto svjetlo zauzima vrlo uzak raspon u elektromagnetnom spektru, a čak i tada se raspada na različite valne dužine koje su kraće od vidljive svjetlosti.

UV-A: Dugotalasno (315 – 400 nm) UV je najmanje štetno, ali može doprinijeti starenju kože i oštećenju DNK. UV-A lampe se koriste za očvršćavanje mastila, lepkova i premaza.

UV-B: Srednji talas (280 – 315 nm) UV je opasniji i odgovoran je za sagorevanje kože. UV-B lampe se takođe koriste za očvršćavanje mastila, posebno prozirnih premaza i tankih slojeva mastila.

UV-C: Kratkotalasni (100 – 280 nm) UV je najštetniji i koristi se za dezinfekciju vode i vazduha jer može učiniti mikroorganizme bezopasnim.

V: (400 – 700 nm) Vidljiva svjetlost od ljubičaste – najkraća talasna dužina koju možemo vidjeti vlastitim očima – do crvene, što je najduža vidljiva valna dužina prije infracrvenog.

PREDNOSTI UV SVETLA ZA DEZINFEKCIJSKE PRIMENE

Ultraljubičasto svjetlo ima mnoge prednosti u odnosu na konvencionalne metode za dezinfekciju površine, zraka i vode:

Većina sistema za dezinfekciju na bazi UV zračenja ne zahtevaju hemikalije, samo ispravnu dozu iz lampe – u zavisnosti od primene, neki procesi mogu i dalje koristiti hemikalije, ali u mnogo manjim količinama.

Ne ostaju toksične hemikalije ili kancerogeni nusproizvodi kada se koriste procesi dezinfekcije zasnovane na UV zračenju.

Sistemi za dezinfekciju UV tehnologijom su često manji i lakši za upotrebu od konvencionalnih sistema, sa pristupačnim kapitalnim i operativnim troškovima.

Ultraljubičasto svjetlo ne mijenja ukus tečnosti ili hrane, što se može dogoditi hemijskim ili toplotnim tretmanima.

UV lampe i njihovi sistemi za dezinfekciju često su sigurniji za osoblje koje ih koristi od hemijskih sistema i eliminiše potrebu za proizvodnjom, skladištenjem i transportom opasnih i potencijalno toksičnih hemikalija.

UV lampe imaju široku upotrebu. Mogu se koristiti u procesima koji pomažu poremetiti DNK bakterija, plijesni, spora i virusa.

Otopine za UV dezinfekciju inaktiviraju patogene koji su razvili otpornost na hlor i druge hemikalije, kao što je kriptosporidijum.